Nadmorskim szlakiem

Dziś dopiero

plaże do przejścia,

zapatrzenia,
a morze

pachnie odmiennie od wczoraj.
Wiatr...
kiedy przewiewa,

mówi tak,

że trzeba słuchać.
Odgadywać,

o co w nowych chwilach gra.

Na tęsknocie jeszcze,

czy już użył

klawiszy z duszy.

Do zdobycia nadzieja.

R., 30.07.2013

wróblik

trzasnął dziobem w szybę

oszołomiony zapomniał

jak machnąć skrzydłami

nie taki durny mózg ptasi

rozeznanie z ostatniej chwili

już bezpieczny w liściach

na krzakach bronionych

cierniową zaporą

przed każdym zakusem

niechby nawet walnąć

obić całą duszę

za 

jak na skrzydłach    

R., 06.06.2015

stopa wody pod

 po zwalonym drzewie nad wykrotem

szłam niepewnie wyciągnąłeś rękę

niepotrzebne były żadne słowa

lustro rzeki podglądało szczęście

raz za razem rejsy rozpalały

piekło rozstań przez szeroką wodę

powracałeś na kei czekałam

nowe wyjście wyznaczało morze

R.

rozsypane słowa

https://www.youtube.com/watch?v=NMfGiyQds0Y

 

napisz mnie na teraz

szczodrze kładź na schodach

darowane wersy

uśmiechnięta chcę podnosić

żeby później

gdy wieczór niepewność skryje

powtarzać

to mnie

na pewno mnie

te strofy

Alinie

R., 16.06.2015

grusz-ela 2015-06-16 

 

Alinko Droga - na spoczniku
między piętrami przystanęłam.
spoglądam w dół - ileż wstecz pięter
w sieci mnie kiedyś zagadnęłaś
i poznałyśmy się? stopniowo
zdeptane schodki - (k)rok po (k)roku.
po fiordach mnie oprowadzałaś.
pamiętasz jeszcze, w którym roku?

przeszłyśmy obie - w jednym tempie
wiele wydarzeń, żartów…- życie…!
kto by pomyślał, że na łączach
tyle wciąż łączy nas? a niech Cię
dzisiaj uścisnę! imieniny!
między piętrami wino stawiam.
jeszcze pamiętasz? ja pamiętam
jak bardzo ważna w życiu czapla
i to człapanie przy poręczy,
o którą dobrze oprzeć dłonie.
wiersz dla Alinki - to wyzwanie,
bo jak tu zawrzeć w nim to trwanie
stopień po stopniu, schodek w schodek?

przysiądźmy tutaj - jest wygodnie.
czerwone wino w lampce kusi -
potężny łyk za cenne zdrowie,
za przyjaźń, radość, za łut szczęścia,
rodzinę, troski i sukcesy!
w głowie się kręci od procentów,
od twojej prozy i od wierszy.

popatrz - tam w górze mnóstwo schodów
i pną się piętra! więc? idziemy?
no jasne! przecież drapacz chmury,
a razem nadal wciąż iść chcemy.
dziś oprócz życzeń Ci dziękuję
za nasze gadki, szepty zwierzeń…
za to, że zawsze miałam pewność,
że z Tobą można mówić szczerze.

wręczam Ci frezje - skromny bukiet,
wiedząc, że lubisz je, Alinko.
i sączę z wolna na półpiętrze
imieninowe, z Tobą, winko. :)***


Elu, dziękuję, już dawno nikt tak mnie nie wzruszył... :)

turkusem przeszukaj zakamarki

mówionego z wczoraj
nie zapomnij do wpisania jutra
każda nieobuta chmura zaczątkiem

zachętą dla szerokości pędzla
w przycieniach zatrzyma
głębię

porzuconego wiatru
powiadają

duszę

kiedyś zastygnie
w niedopalonym węglu

czy tak

R., 04.06.2015

później

łagodnie

półnutę ciszej
samotność

niepowiedziane
przy kluczu zawiesza

wiatr roznosi echa
między pożegnania

ale to nie dziś jeszcze

R., 07.06.2015