Twoja - moja dłoń

Twoja jesień głębsza,

wcześniejszymi dniami

przez życie prowadzona

w dojrzałość.

Moja - tylko lekko spóźniona,

w dorównaniu kroku.

Obie raz za osobno,

to znowu

niebezpiecznie blisko

niechcianego celu.

Jeśli dziś jesteś,

to na pewno jest cieplej...

A dzień

niech się dąsa chłodem.

W teatrze
kurtyna wciąż czeka,

widz życiem pasie oczy...                     

Pamięć-aktorka  - chimerna.
Nie może być winna scena,
gdy z opuszczeniem
zmierzyć się będzie trzeba
być może... mimochodem.

Zsuną się dłonie z naszych ramion.

R., 17.11.2014

Zapóźnione pytanie /akrostych/

Spojrzeniem ścigał horyzont

Kolejny raz tego rana.

Wdzierała się  fala do wspomnień.

Echem myśli  tarzał niepewność w świcie,

Rozpościerał  spragnione ramiona.

Kradzione wczoraj dotknięcia

Oddał już odpływom,

Ścichło wyrwane westchnienie.

Całą Gdynię krwawiło wczesne słońce.

Instynkt w uśpieniu

Uśmierzył tęsknotę –  serce głuchło w mocy silników.

Spowiedzi z tej zdrady później dokonał,

Zapisując w pokucie jej imię.

Kotwicą  była, wszystkimi sekundami z morza!

Impresją?

R., 10.11.2014

zamknięcie w krzyku /erekcjato/

szept w zmysłach tonie

słowo gorące

dotyk  zgubiony na mapie

głos ciepły

mokry pragnieniem

wir w głębinie

drżenie ciche

nieprzyznane

słowo rozpala

bieg oddechu

nierówny chór dążenia

oczekiwanie

tętent

szaleństwo w skroniach

miękkie zamglenie

szept w odmęcie

słowa milczą

wir

taniec

fala z odurzeń

zamknięcie w krzyku

odpływ

rozluźnione dłonie

rusza w akcie dopełnienia

*

*

*

*

*

*

*

*

*

winda

 R., 27.11.2009

jutro zapisane w kolejce

znów płaczą myśli oddane zadumie

szumi cisza na omszałym pisana kamieniu

tuja nie chroni zbyt lichym korzeniem                                     

Rys. J.G.

robak ucztę ma tylko do czasu

gdy próchno

truchło

próchno w truchło

robak na ziemi robakiem

człowiek w niewiedzy że nieludzki

zakłada boskie szaty

truchło próchno

robak w ziemi

to nie słońce ogrzewa zasypane sumienia

a księżyc srebrzy drogę kościom

wiatrem pokonane drzewo

na fali grzech i nieodpuszczenie

zgodnie płyną w ciemność

R., 02.11.2014

nawet wtedy

niezakazany owoc /A.G./

nie wiń za niepamięć

żal przytrzymaj za kark

nie zawsze kto upadł

jeszcze wstanie

czas niedorzeczny

oaza skażonym ziołem

nie mówię jak wtedy

nie patrzę gdzie ty

że jestem

za to przesyp piasek

R., 04.10.2014