odejście

bez śladu

między wierszami

każdy akcent do zgłoski

na zapłatę

R., 15.12.2016

o chłopcu który nie kłamie

dawnym wieczorem biegłaś

kokarda zsuwała się spiesznie

przeznaczenie w porę

spłoszyło zielone

dziś ufną

Nicolas

w rozpoznanych rewirach

prowadzi

przez wtedy nieznane

perłowa

rozpylasz ciepło

włosy tarmosi ci szept

przysięgam

po ostatni

https://www.youtube.com/watch?v=YKPdnr86rY8

R., 12.11.2016

Dobrze że jesteś

Potrzeba, która dziesiątkami lat we mnie... dziś wiem, że już nie doczekam powrotu. Na zawsze zostaję na rogatkach.

Jesteś - pragnieniem, masz brzeg

do którego cumą wracający rybak,

stopami myśli szalone

w potrzebie schłodzenia.

Tęsknotą, gdy statek do wyjścia.

Chlebem za powszednim

na podniebnych dźwigach.

Brzaskiem, zmierzchem

– powodem

do oświetlenia ramion,

nie, nie prostej suwnicy

- pracy, nadziei na trwanie.

W twoim posiadaniu ślimak,

wielkie koła na nim,

które wprost do portów.

Z niego wszystkie oczy

na dalekie wzgórza,

i bliżej, gdzie kontener

jeden na drugim i tak w górę.

Prom - którym w inny świat,

nieustraszeni płyną ludzie.

Jesteś pełna poezji,

nie tylko dlatego

tak bardzo cię potrzebuję.

Porwałaś mnie.

Chcę zostać w twoim tłumie

- teatrów, marin, szklanych parków,

ulic chowanych na noc

w gobelinowej chmurze,

nienaruszonych cmentarzy,

Gdynio.

R.,14.12.2016

ulotna

biegła bosa po grzbiecie kipieli

niejedyna nad gęstwą porostów

świt przed mgłami ją tulił niezbornie

drżała w chłodzie alkami płoszona

jakby znikąd krzyk doszedł szalony

rajski promień ktoś posłał za wodę

odleciała skrzydlata istota

pamięć o niej świadczona obolem

R., 12.12.2016

Zamknij wrota

Otwieram prawe skrzydło dębowych drzwi.

Ciągnę strudzona lewe.

Że ból i ponad siły? Nic to nie znaczy!

Dziś wchodzisz do nieba

i piekła posiwiałej duszy.

W niej słowo zaczarowane.

Niezdradzona głębina

tajemnicy - miłości, która była.

Świat obrazów umieszczonych

w ramach do niezapomnienia.

Sklepienia poświęceń

nazwanych później

przez obcych - bez sensu!

Tęsknota.

Nie, nie mów tak! Takiej nie znasz.

Nią nawet z tobą się nie podzielę.

Jest suknią. Odzieniem.

Przykrywa prawdy niewypowiedziane.

Zwiedzaj mnie.

Potem zapomnij tak,

jak się traci z pamięci

pierwszy strach.

I pomóż zamknąć

odczarowane wrota.

R., 19.12.2011

malowanie

malowanie

na przemian silnie i delikatnie

rozprowadzasz akcenty pędzlami

spragnione płótno chwyta wolę

nie broni układać się cieniom

przyjmuje mieszane kolory

one od teraz barwami

tworzysz

na świat przychodzą obrazy

pisanie

na przemian silnie i delikatnie

rozprowadzasz akcenty zgłoskami

spragniona kartka chwyta wolę

nie broni układać się rytmowi

przyjmuje mieszane rymy

one od teraz strofami

tworzysz

na świat przychodzą wiersze

R., 28.10.2016

w wieczór jedyne

wieczór z jedną niezapaloną lampą

stolikiem przy odsłoniętym oknie

niewiarą w noc taką jak u innych

strachem przed cieniem na ścianie

samotnym

filiżanka łyżeczki nie chce

nie potrzebuje słodyczy

która do dna wypita

nie istnieje

błaganie o sen bezbolesny

księżyc przyjmuje i gwiazda

która nie spadnie szczęśliwa

do stóp stęsknionych

gdy pragną i chcą

to nieprawda łzę ostatnią

z resztek prawd wymywa

drobiny złota oddania

zaległy w ukryciu

serce wybrane

ognikiem błędu szuka skarbu

przyokiennego nie chce

H., 19.02.2009

O miłości

Po środzie reszta dni i tego tygodnia umknie szybko, bo tylko tak się zdaje, że się wloką.

Rozciągają niemiłosiernie w czekaniu.

Dzień, najgorszy nawet, wskakuje na półkę żywych. To znaczy – szczęśliwych. Nieszczęśliwy – nieżywy.

Witaj.

Znasz wyrwanie się z nocnego koszmaru, po którym nie zaśniesz do rana i do zmierzchu będziesz się jeszcze bać? Zadawać pytanie – dlaczego teraz, i po co, tak mi się przyśniło?

Nie uwierzysz w przepowiednię snu, ale będziesz się cały dzień wyzwalać z jego obrazów i zastanawiać, po co ci się to majaczyło…

Przyjdzie zmierzch. Strach przed zaśnięciem, bo może znowu?

Potem zmęczenie i noc... rano zdziwienie, złość.

Nie każda noc straszy.

Nie wszystkie dni przyprowadzają słońce.

A w lipcu tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego ósmego...

- Tak cię proszę, wejdź do restauracji, sprawdź, czy tam czeka.

- Po co miałby tam siedzieć?

-Tak się umówiliśmy.

- Dlaczego sama nie wejdziesz i nie sprawdzisz?

- Boję się... a jeśli jego nie ma?

- Musi być, przecież dzisiaj wasz ślub!

- Może nie przyjechał? Proszę, wejdź, zobacz i powiedz mi, czy jest?

- Miałby nie przyjechać na swój ślub? Nie przesadzaj, idź tam sama!

- Rodzice powiedzieli, że nie będą na tym ślubie, nie chcą, żeby się ze mną ożenił…

- To po co chcecie się pobrać? Może zaczekajcie.

- My tak bardzo się kochamy, tak bardzo...

- Jak bardzo?

- Tak, wiesz, bardzo, bardzo.

- Już dobrze, wejdę tam! Tylko o nic więcej już mnie nie proś!

- Dziękuję, dziękuję ci, jestem ci taka wdzięczna!

- Przestań, wdzięczność to najgorsza forma podziękowań!

Siedział przy stoliku, podporucznik w zielonym mundurze.

- Jest, przy drugim stoliku… zaczekaj! Po prawej… przy oknie!

Za chwilę z 'Bałtyku” wyszło dwoje młodych, zielonych jak koniczyna na łąkach ciągnących się brzegami Parsęty.

On wysoki, smukły – mundur nie musiał takiego chłopca zdobić, ale... o matko!

Ona maleńka, jasnowłosa, kochająca bardzo, bardzo...

Nieliczni goście podzielili się na tych, którzy za stołem i tych, którzy wtuleni, mimo że dopiero co... tańczyli, zasłuchani w „Bądź dziewczyną moich marzeń” - aż po świt.

L.,29.08.2008

rozgrzesz /akrostych/

Przemień mnie, gdy ułożę szyję do podcięcia.

Rozwagę odbierz, będzie nieprzytomnie.                    

Zwołaj białe frezje we włosy.

Ewą w trawie rozmieszaj. Ropuszką?

Maluj zimnem odchodzący obraz.

Idei nie szukaj, wybierz najprostsze

Edeny

Nie uwrażliwiając, że chłód łagodniej

I powolniejszy.

Sztuka?

Zapomnij, to nie mróz, żeby

Mezzo piano po szybie.

Nie przestań zapisywać.

In articulo śmiać się będziesz -  do mnie.

Edyktem, przed kropką, efemerydę zatwierdź.

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Przemień mnie, gdy ułożę szyję do podcięcia.

Rozwagę odbierz, będzie nieprzytomnie.

Zwołaj białe frezje we włosy.

Ewą w trawie rozmieszaj. Bez drzewa.

Maluj zimnem odchodzący obraz.

Idei nie szukaj, wybierz najprostsze

Epitafium

Nie uwrażliwiając, że chłód łagodniej

I powolniejszy.

Sztuka?

Zapomnij, to nie mróz, żeby nim

Malować wieńce na szybie.

Nie przestań zapisywać

Ilekroć śmiać się będziesz - do mnie.

Edyktem, przed kropką, zatwierdź efemerydę.

R., 20.11.2016

sprawdzian

rys. J.G.

przejrzyj krew

sprawdź czy żyłaś

nie stroń od szczerości

w pytaniu

czy kobietą

jeśli tętno

ani razu

tanga

R., 18.11.2016